دهه ....

کار به جاییه که وسط راه سفر وبلاگ نویسی میکنم!!!!!

دنیای مجازی بد کوفتیه گاهی ........ دل میسوزونه .....حرفایی رو قلمبه میکنه تو وجودت که هیچ جایی نمیتونی فریادش کنی ......

زیادی توقع دارم از آدما .... بقول استاد و رفیق شفیق یه حصاری به کوچکترین شعاع دورمه ..... حصار سختیه .... انقدر که خودمم هرچی میکوبم و میزنم نمیتونم ازش بیرون بیام .......

دوست خوب ... تلاش کردی ..... هرچند خیلی جاها اشتباه .... ولی تلاش کردی ...... صبوری کردی ..... خسته شدی ولی خیییییییییلی دیر ..... خیلی دیر ..... من نتونستم..... تلاش کردم ..... ولی نتونستم بشکنم ..... نفرین شده م انگار .....تقدیره انگار ..... یا هر کوفت دیگه ای که مسئولیتو بعد از این همه تلاش از رو شونه هام برمیداره ..........

این روزا ...... روزای له شدگی و بی حسی مفرطه ...... و خنده های کششششششششدار و توخاااااااالی ......... و اشکی که هرکاری میکنم درنمیاد .......

به جمع سنگ شدگان خوش اومدی ریحان ......................

من نه منم........