احوالات

این مدت انقدر اتفاقات افتاده .... و انقدر بالا پایین بوده این زندگی که از حوصله م خارجه تعریف کردنش ....

اما سعی میکنم از امروز باز از موضوعاتی که برام پررنگ میشه بنویسم ...

رفته بودم آرایشگاه .... خانمی که قرار بود کارمو انجام بده نالان بود که دیشب نخوابیده و خستهست .... همکارش جویای چرایی ماجرا شد ... گفت خواهرم دیشب کلی قرص خورده که خودکشی کنه .... تا صبح تو بیمارستان بودم .... حرف همکارش برام جالب بود .... به جای هرگونه قیافهی تاسفبار به خود گرفتن و ابراز ناراحتی .... گفت باید میزاشتی کارشو بکنه .... نهایتِ غصهت سه روز بود که عزادار بودی و بعدش راحت میشدی .... الان هرروز تن و بدنت باید بلرزه .... خدمات اضافه هم باید بدی ...... و اون خانم گفت اتفاقا امروز اولین خواستهش این بوده که دو تومن برای خودش بریزم و 5تومن برای دوست پسرش!!!

این خاطره گره خورد به متنی که دوستی توی اینستا برام فرستاد از هلاکویی .... پیرامون اینکه کسی که لجبازه و قهر میکنه درواقع به خودش آسیب میزنه و گاها اینکارو میکنه که باهاش بقیه رو ناراحت کنه ......

اما تلفیق این دو داستان و هم زدنش با تجربههای لمس شده از آدمها .... شد اینکه خودکشی .... یه وقتایی جنونِ آنی از یه ناراحتیِ عمیقه ..... یه وقتایی صرفا برای ناراحت کردن و انتقام گرفتن از نامهربونی بقیهست ....... یه وقتایی ترحمطلبی و یه بازیِ برای جلب توجه ..... و یه وقتایی یه یاس عمیقِ حاکی از اینکه ایمان پیدا میکنی بود و نبودت به هیچ کجای این دنیا و آدماش برنمیخوره و چون بهت خوش نمیگذره پس چرا باید بمونی؟ تمومش میکنی ........ و هزار و یک دلیل دیگه که من نمیدونمش ....... و دلایلی که شاید هیچکس تا الان بهش آگاهی پیدا نکرده و به واژه در نیاورده ......

از دید من روانشناسی علم نیست ..... چون علم مثلِ ریاضی باید دو دو تاش بشه چهارتا .... ولی وقتی با روان انسان طرفی همیشه دو دو تا چهارتا نیست ...... روان انسان به شدت پیچیدهست و روانشناسی خیلی تازهتر از اون که بتونه مدعی باشه این پیچیدگی رو حل کرده ..... پس نسخه نباید پیچید .... و با یه الگو و یه عینک واحد نباید آدمارو دید ........

خلاصه این روزا کتاب روانشناسی میخونم و مشاورمو پیگیرمو دنبال چیدن پازلهای دربهدر زندگیمم که بفهمم تصویرش چیه ......