من نه منم.....

مرغ ِ باغ ِ ملکوته .............................. نمیگم خدا رسوند و باز دقیقه نود به دادم رسید ..... چون دیگه به هیچی اگر نگم باور ندارم مثل گذشته نیستم .... شاید ته تهای وجودم باشه .... ولی در ظاهر کمرنگ و کمرنگتر شده ..... بگذریم .... اصل مطلب .... موجودی ست که امید ته کشیده ی ما رو فتیله شو یه کَمَکی روشن کرد .... امید به اینکه هنوز هست .... امید به اینکه این یکی ممکنه توهم نباشه .... "انسان"ی حقیقتا از جنس آفتاب ..... که مهرش بی دریغ و بی نقابه ...... دل نشینه و حاشیه نداره ...... نزدیکه ..... و تو رو هم نزدیک میکنه به خودت ..... به دنیای فانتزی و کمرنگ شده ای که روز به روز سرخورده تر میشی ا...

ادامه مطلب